Een tandje erbij

In de gezondheidszorg is veel veranderd. Jaren geleden was het nog eenvoudig en overzichtelijk. Als je naar de tandarts moest dan ging je gewoon. Je hoefde er niet bij na te denken. Als kind dacht je er liever ook niet over na. Ik herinner me nog hoe mijn moeder me mee moest slepen naar de tandarts. Ik brulde de hele bus bij elkaar. Het is als een kleine trauma blijven hangen. Maar wat je er ook van vond, het werd vergoed via het ziekenfonds. Tegenwoordig laat je een offerte maken, als je al verzekerd bent, als ware het een verbouwing van een bouwvallig pand. De zakken cement staan voor de deur. Als je geld hebt kun je dat enige mate regelen met een aanvullende polis. Blijft wel magertjes met de prijzen van de tandarts en alles wat daaraan vast zit, maar goed je kunt er een beroep op doen.

 

Het ziekenfonds dreigde destijds onbetaalbaar te worden. Door de gemakkelijke toegankelijkheid en te weinig kostenbesef een loodzware last voor vele kabinetten. Op zich is de keuze voor wat nu hebben niet zo verwonderlijk. Echter er zitten veel nare kantjes aan het systeem. Waarom laten we zorgverzekeraars toe om winsten te maken over de ruggen van patiënten. Dat kan nooit de bedoeling zijn geweest. Of de eigen bijdrage, ooit bedoelt als een afremmende werking op het gebruik van de gezondheidszorg. Maar naderhand gebruikt als een ordinair belastingmiddel met als enig doel de staatskas te spekken. En zodra er geld te halen valt zie je overal ook instanties opduiken om te verdienen aan de gezondheidszorg. Met als gevolg dat wederom de uitgaven onder druk staan. Dweilen met de kraan open helaas.

 

Als je geen geld hebt zit je nog beroerder. Veel vergoedingen zijn uit het basispakket verdwenen en zijn ondergebracht in aanvullende polissen. Maar daar moet je wel geld voor hebben. Sterker nog die worden alleen maar duurder door de hebberigheid van anderen en het winstmotief van de zorgverzekeraars. Het moet dus echt anders. Persoonlijk zou ik graag zien dat de zorgverzekeraars het veld ruimen, want de patiëntenzorg moet boven het winstoogmerk staan. Het lijkt dus een overheidstaak. Operatie is dus mislukt. Terug naar een soort zorgplan zoals al is geopperd. Een plan dat zorgt voor een meer eerlijke verdeling en waar iedereen aan betaalt naar draagkracht. Dat heet solidariteit. Om in taal van de gezondheidszorg te blijven; een tandje erbij voor een beter systeem waarbij iedereen recht heeft op een fatsoenlijke vergoeding en een optimaal gebruik van onze gezondheidszorg en waarbij geen plaats meer is voor de particuliere zorgverzekeraars. Het kan alleen maar beter worden.

 

Piet Rabbeljee

 

  • Kringloopbedrijf Mamamini
  • Stichting Emmaplein Foundation
  • Kansfonds
  • Vrije Baptisten Gemeente
  • De Nederlandse Gasunie
  • Gemeente Groningen
  • Rabobank Groningen
  • Jumbo Supermarkten

Bij problemen met of vragen over deze website kunt u contact opnemen met de Stadse voedselbank Groningen